მინდოდა ვინმესთვის მომეყოლა ეს ისტორია და გადავწყვიტე აქ დავწერო. მას შემდეგ გავიდა 6 წელი. დედაჩემმა თავისი სკოლის ბავშვებთან წამიყვანა ექსკურსიაზე. ძალიან ვერთობოდით და ვხალისობდოთ. 2 დღით ვიყავით წასულები. საღამოს გარეთ გავედით ყველანი და მოგვიანებით შევამჩნიე რომ
დედაჩემი იქ არ იყო, გადავწყვიტე დავბრუნებილიყავი და ეს კადრი ჩემი თვალიდან არასდროს ამოვა, ვნახე როგორ ყავდა დედაჩემი ექსკურსიის მძღოლს გადაკუზული. ვუყურე და მაგრამ სტრესი მივიღე. მას შემდეგ ხშირად დადიან ერთად ექსკურსიებზე, თან ჩვენი წინა მეზობელიცაა და არ ვიცი როგორ მოვიქცე ვუთხრა თუ ამ სტრესში ვიყო.
ისტორიაში მოხსენიებული პერსონაჟები, სახელები და ლოკაციები შესაძლოა იყოს გამოგონილი და არ
უკავშირდებოდეს რეალურ პირებს ან მოვლენებს. ნებისმიერი დამთხვევა არის შემთხვევითი.