ასეთი ცუდი ამბავი შემემთხვა, ნუ ეს კორონა კარანტინი მთელი ამბებია და მეც და ჩემი დაქალი ვართ სოფელში გახიზნული, ვცდილობდით დრო როგორმე გაგვეყვანა. დავლიეთ სახლში მასთან, მერე ავცანცარდით და ნაცნობ პოლიციელებს დავურეკეთ. იმათაც ერთი დარეკვა და მოვიდნენ ჩვენთან. ნუ სუფრა რამე და წავედით წავბოდიალდით ვიღას ახსოვდა შენი კომენდანტის საათი. ავედით ძაან ლამაზ ადგილას, სუფრა გავშალეთ და კონიაკს ვსვამდით. მე საკმაოდ მომეკიდა, მაგრად დავთვერი მაგრამ მეკიდა. მახსოვს კადრები დალევის, ლაპარაკის, მერე რო დამირეკეს, მერე მახსოვს უკვე ძაან გათამამდნენ თუმცა ზედმეტად არა. მახსოვს ერთერთი როგორ მეცეკვებოდა, მერე მახსოვს კოცნა ლაით მანქანასთან და მერე წამოვედით სახლში. იმის მერე მრცხვენია ჩემი საქციელის ამდენი რო დავლიე, ვინიცის რამაკადრეს (ქალიშვილივარ და საქმრო მყავს), რო რამე ექნათ მივხვდებოდი, ვიგრძნობდი, მაგრამ მგონია არაფერი ისეთი არმქონია. თან შეყვარებულის მცხვენია, სხვას როგორ ვაკოცნინე. ვიფიქრე დავშორდები ან სიმართლეს ვეტყვი და მერე დავშორდებითქო. აიი გული მტკივა. მეშინია არგაიგოს ესამბავი. რავქნაა? ადამიანურად მირჩიეთ
ისტორიაში მოხსენიებული პერსონაჟები, სახელები და ლოკაციები შესაძლოა იყოს გამოგონილი და არ
უკავშირდებოდეს რეალურ პირებს ან მოვლენებს. ნებისმიერი დამთხვევა არის შემთხვევითი.