ბავშვობიდან ერთი მეგობარი მყავდა - ირაკლი. ხეპრე, უხეში და უზრდელი იყო. მაგრამ ჩემს ნათქვამს მაშინვე ასრულებდა. მგონი ერთადერთი ვიყავი ვისაც უჯერებდა. საერთოდ ასეთი ბიჭები არ მომწონს. მერე ბევრი წელი აღარ მინახავს. შეყვარებულებიც მყავდა ოღონდ სექსის სურვილი არცერთთან მქონია. წარმოდგენებშიც ყოველ ლტოლვათვის ირაკლის ვხედავდი და მარტო მისდამი მქონდა ლტოლვა მიუხედავად იმისა რომ ასეთ უხეშ ბიჭებს ვერ ვიტან. ერთ დღეს გავბედე და სახლში მივაკითხე. არაფერი ვაცადე, ლიფიდან მკერდი ამოვილაგე და სანამ აზრზე მოვიდა ზასაობა დავუწყე. საოცარი გრძნობა იყო, წელზე შემომიჯინა და საძინებელში შევედით. რაღაც მომენტში მის საწერ მაგიდაზე ვიყავი შემომჯდარი, თან მკერდს მიზელდა. ჩემი ფეხი მხარზე ქონდა შემოდებული და ბოლომდე მიდებდა. მერე დაჯდა და მე დავაჯექი. საერთოდ ეს ჩემთვის საყვარელი პოზაა. ყველაფერს ბოლომდე განვიცდი, უცხო ემოციები იყო, მინდოდა კიდევ უფრო ხმამაღლა მეკვნესა და მეკივლა. იმდენად ჩქარა მიდებდა, ისე ძლიერად, და ხმაურით- სუნთქვას ძლივს ვასწრებდით. ყველაზე ცუდი ისაა რომ ჩემ სექსუალურ ფანტაზიებში სულ ეს ბიჭია. ვინც არ უნდა მიყვარდეს, სექსი ირაკლისთან მინდა და სამწუხაროდ ირაკლი არ მიყვარს. უბრალოდ ჭკუიდან გადავყავარ მის ყლეს, მის კვნესას, მის თითებს ჩემ საშოზე, უხეშ სექსზე ვგიჟდები საერთოდ. მინდა რომ ვყვიროდე, ვჩხუბობდეთ, ნაზად არ მეპყრობოდეს. ალბათ ზუსტად ამას ვიღებ მისგან
ისტორიაში მოხსენიებული პერსონაჟები, სახელები და ლოკაციები შესაძლოა იყოს გამოგონილი და არ
უკავშირდებოდეს რეალურ პირებს ან მოვლენებს. ნებისმიერი დამთხვევა არის შემთხვევითი.