შეჩერდი აივი

რატომღაც მეც მინდა უბრალოდ ჩემი გრძნობები გაგანდოთ, მოგიყვეთ ჩემი ისტორია, პირველად ვიტყვი რომ ჰომოსექსუალი გახლავართ, ჩემი დაფარული ცხოვრებით ვცხოვრობ ასე ვთქვათ ნიღაბს ამოფარებული 19 წლის გახლავართ. ყველაფერი 6 თვის უკან დაიწყო, როცა ერთი ადამიანი გავიცანი და შესაბამისად მასთან სექსუალური ურთიერთობა დავამყარე, ერთი თვე ერთად ვიყავით, შემდგომ რაღაც შეიცვალა, უცებ გაქრა, დაიკარგა, შევაწუხე მივაკითხე პასუხი იყო: "უბრალოდ აღარ მინდა და თან ექიმმა სიფილისი გჭირსო და ამიტომ შენთან სექსი ვერმექნება, მკურნალობა დავიწყე და მოდი შემეშვი ნაგავი ადამიანი ვარ" - ამ სიტყვება გული დამწყვიტა, მეც გადავწყვიტე ურთიერთობა გამეწყვიტა. 3 თვე გავიდა, რატომღაც თავს სუსტად ვგრძნობდი, სულ მეძინებოდა ნუ დაღლილობას დავაბრალე და ყურადღება არ მივაქციე. ჩემმა მეგობარმა მითხრა წამო არასამთავრობო ორგანიზაცია კვლევას ატარებს უფასოა მე მინდა მივიდე და შენც წამყევიო, მეც დავთანხმდი, მივედით გაიკეთა ანალიზები მე მომიბრუნდა ექიმი და მკითხა შენც აგიღო სისხლი? კარგი იყოს გაუცინე და გავიკეთე უბრალოდ, გონებაში არც ვფიქრობდი ამ ანალიზებზე, მეგობარს უთხარი აქ დამბრუნებელი არვართქო. ორი კვირა დააგვიანდა პასუხ,ს ბოლოს დამირეკეს და მთხოვეს მოდი ანალიზები გაიტანეთო, არანაირი შიში პირდაპირ მივედი მეგობართან ერთად რათქმაუნდა -ექიმმა ცალცალკე შემოდითო, არა მე მინდა ორი შემოვიდეთ, ანალიზების ფურცელი გადაშალა და პირდაპირ მეუბნება თქვენ აივ დადებითი ხართ და ასევე ც ჰეპატიტზე ... პაუზა რა ვიფიქრე მაგ დროს? არაფელი, ვერაფელი, ხმას ვერ ვიღებ, მეტირება თავს ვიკავებ, უცებ წამოვდექი ანალიზები გამოვართვი და ტირილით გამოვარდი. მეგობარს ვთხოვე დავეტოვებინე და წასულიყო, იქვე ბაღთან დავჯექი და ყველაფერს ისე უყურებდი ასე მეგონია ხვალ მოვკვდები, ვიტირე, რომ იტყვიან გული მოვიჯერე და სახლში დავბრუნდი, სრული წაშლილი სახით, კარები შევაღე და დედა დამხვდა მე გავიღიმე, დე რაშვები დღეს ადრე დაბრუნებილხართქო და შევარდი ჩემ ოთახში. ეს იყო ღამე როცა თეთრად გავათენე. მეთვითონ სამედიცინოზე ვსწავლობ, ამიტო ორივე ვირუსი საფუძვლიანად ვიცოდი, ჩემ თავს უთხარი ეს არ არის დასასრული წავედი აივ ცენტრში დავრეგისტრილდი დამკურნალობას ვიწყებ, ახლა ვფიქრობ იმ ადამიანზე რომელმაც გაიგო რო აივ ქონდა, ვერ გაბედა თქმა და სრულიად გაქრა, მომატყუა, თითქოს სიფილისი ჭირდა. სამწუხაროდ დაუცველი სექსი გვქონდა და აშკარაა საიდანაც გადამედო რადგან პირველი პარტნიორი იყო. ღმერთს მადლობას ვწირავ რომ ანალიზები გავიკეთე, მას არც კი უთქვამს, ასე ზერელედ გამწირა და გადაიკარგა. იცოდა რომ აივ ქონდა. მაგრამ მაინც განაგრძობდა ჩემთან ურთიერთბას. ბოლოს ნამუსმა შეაწუხა ალბად, ბედის ირონია ის იყო რომ სასულიერო სემინარიის მოსწავლე იყო. არ დამავიწყდება ბოლო შეხვედრა შუბლზე კოცნით და პირჯვარი გადამწერა თავს მიხედეო, იმ დღის მერე ყველაფერი გააუქმა გაქრა, ღმერთმა შეუნდოს, ყველას მოუწოდებ განსაკუთრებით ახალგაზრდებს გამოიყენეთ კონდომი დაუცველი ურთიერთობა ნუ გექნებათ, რადგან სანანებელი გაგიხდებათ, ხანდახან ვფიქრობ ალბათ ღმერ