ერთ დღეს გზაში.

მე გიო ვარ. რამდენიმე წლის წინ ვმგზავრობდი თბილის მარშუტით. გზაში რამდენიმე მთვრალი ამოვიდა და უკან დაჯდა. ცარიელი იყო. მომდევნო გაჩერებისას ერთი ქალი ამოვიდა. მიიხედ მოიხედა და ჩემს გვერდით დაჯდა. გზაში ჩაეძინა და მხარზე თავი დამადო. მე ვეცადე ხმა არ ამომეღო რადგან დაესვენა. ცოტახანში გაეღვიძა და ვისაუბრეთ. სახში გავაცილე. რამდენიმე დღის მერე ყავაზე დავპატიე. ჩემზე 12 წლით უფროსი იყო. რომ წამოვედით უკან გზად გავაჩერე ლამაზი ხედი იყო. ხელი ჩავკიდე. ვისაუბრეთ. მიხვვდა რომ ამიდგა. შარვალი გამიხსნა და მინეტი გამიკეთა ისე ძლიერად და კარგად რო ბოლომდე გავასხი სულ გამოუვსე პირი. გადაყლაპა და დღეს ეს იკმარეო მითხრა. მთელი ღამე მასზე ვფიქრობდი. დავურეკე და ტელწფონშიც გამათავებინა ვეღარ მოვითბინე. რამდენიმე დღის მერე ისევ დამთანხმდა შეხვედრაზე. ვისეირნეთ ყავა დავლიეთ. გემრიელადაც ვჭამეთ. მე სახში დავპატიჟე მაგრამ ვარი მითხრა. მეთქი შენთან ერთად ისევ მოუთბენლობა მჭირსთქო. დღესაც გიშველი მაგრამ ჯერ შენთან არ დავრჩები უნდა მოგეჩვიოო. მთანწმინდის პარკში ხეს მოვეფარეთ და ეგრევე ჩაიკუზა. ჯერ ყვერები მილოკა და მერე ჩაიდო პირში. ამომხედა და ან პირში გამითავე ან იქეთ გაასხი მე არ მომასხა დავისვრებიო. პირში ჩავუცალე ისევ და ისევ გადაყპალაპა. ხელი ხელ ჩაკიდებულები წამოვედით.