მაინც შემაცდინა

სალამი მე გიორგი ვარ 30 წლის, დაოჯახებული მშვენიერი ცოლი მყავს და 2 შვილი. სექსუალურ ცხოვრებას არ ვუჩივი და ჩემი ცოლის ერთგული ვარ, რაც დავოჯახდი არც კი გამიხედავს სხვა ქალისკენ, მაგრამ მაინც შემაცდინეს. ვმუშაობ ჩინურ კომპანიაში, ერთ-ერთ მაღალ თანამდეგობაზე. ბევრი მეგობარი არ მყავს ჩემს საქმეს ვაკეთებ და მოვდივარ, მაგრამ ერთ ჩინელ ბიჭს ჩავუძმაკაცდი, ჯიგრულად ვარ. სამსახურში ხშირად ვართ ერთად და მოკლედ კარგი ურთიერთობა გვაქ. მოკლედ ზამთრის ცივი დღეები იყო, ჩვეულებრივად მიდიოდა ყველაფერი. მე და ეს ჩემი მეგობარი გასულები ვიყავით საჭმელზე, ცოტა ვისაუბრეთ და მეუბნება. -გიო ორ დღეში ჩემი შეყვრებული ჩამოდის საქართელოში ჩემთან სტუმრად და შეგიძლია დამეხმარო რო რაღაც ადგილები ვანახოთ? მე ხოიცი აქ დიდად არაფერი არ ვიცი. ნუ რაუნდა მეთქვა სტუმართმოყვარეობით გამოვირჩევით ქართველები და უარს ვერ ვეტყოდი. გავიდა ორი დღეც აეროპორტში გავყევი დასახვედრად. გამოვიდა სასიამოვნო გარეგნობის ერთი არა მაგრამ ორი გოგონა, თურმე ამის შეყვარებულს თავისი პატარა დაც წამოუყვანია მასთან ერთად მე კი ამაზე არაფერი არ ვიცოდი. ეს ბიჭი თვითონ 24 წლის იყო მისი შეყვარებულიც სადღაც მისი ასაკით ალბათ ერთი ორი წლით პატარა. მისი პატარა დას კი ეტყობოდა, რომ ახალი გამხდარი იყო 18ის. ძალიან საყვარელი გარეგნობა ჰქონდა და მიიქცია ჩემი ყურადღება, მაგრამ ცუდი ფიქრები მაშინვე ამოვიგდე თავიდან. ორივე დამ ინგისური კარგად იცოდა და ძალიან მარტივად შევედი კონტაქტში. ძაან რო არ შეგაწყინოთ თავი შევუდექით ქალაქის დათვალიერებას მოვატარე მთელი თბილისი. ამის მერე ქალაქგარეთ მოუნდათ გასვლა და აზრად მომივიდა, რომ ჩემს სოფელში წამეყვანა მეთქი ბევრი ლამაზი ადგილია სანახავი და ბარემ ბევრს აღარ ვიწვალებ თქო. მაღალმთიან რეგიონში მაქვს სოფელი და კარგი ხედებიცაა, ავიყვანე მანდ ჩემი სახლიც ვანახე ადგილებიც და კაი მწვადიც შევუწვი. ჩემს ცოლს არ ვუთხარი რომ ორი და იყო ჩამოსული მაინც რო არ ეეჭვიანა ტყუილად იცოდა რომ ამ შეყვარებულ წყვილს დავატარებდი აქეთ იქით ამიტომაც არ უეჭვია, ჩვენთან სოფელში ტელეფონიც არ იჭერს და ვერც მიკავშირდებოდა კარგად. სახლს ვარემონტებ ასე რომ ასეთი სიტუაცია მაქვს რომ მეორე სართული სულ გავაკეთე კარგად ორი საძინებელია ცალკე ტვალეტები ორივეში თავისი გათბობით და მეტი არაფერი, ქვემოთ კი დაშლილი იყო ყველაფერი გასარემონტებელი მარტო საჭმელს თუ გაკეთებდი კაცი. რა თქმა უნდა არ მქონდა გადაწყვეტილი რომ იქ დავრჩებოდით ამის გამო და წამოსვლას ვაპირებდი, რა დროსაც ჩემი თანასოფლელი ნაცნობი პოლიციელი შემხვდა და მითხრა რომ სოფლის გასასვლელ გზაზე დიდი ზვავი ჩამოწვა და მინიმუმ ორი დღე ვერსად ვერ გავიდოდით. ეგრევე ნერვები მომეშალა მივხვიდი რომ უხერხულ სიტუაციაში ჩავვარდებოდი და გამოსავლის ძებნა დავიწყე. ამ ჩემს მეგობარს პირიქით გაუხარდა მე არსად არ ვარ წამსვლელიო და ჩემს შეყვარებულთან სულ არ მაინტერესებს ლიჟბი ოთახი იყოსო და გაიცინა. ბევრი ვეჩალიჩე მეთქი ჩვენ ერთად დავწვეთ და გოგოები ერთად თქო მარა გიო შანსი არაა ბოდიშიო მგელივით ვარ ამდენიხანი ვითმინეო, და სხვათაშორის მოწონხარ ჩემი გოგოს დას ძაანო და შეგიძლია ისიამოვნოო, ჩემმა შეყვარებულმა მითხრაო. მეთქი ხოარ გაგიჟდი ჯერესერთი ცოლი მყავს და მერე ეს "ბავშვი" 18 წლის მაინცაა თქო. გაეცინა გულიანად აი ხედავ უკვე ფიქრობო და კიო 2 თვის წინ გახდა 18 წლისო, ასე რომ გული არ ატკინოო მხარზე ხელი მომარტყა და გაიქცა ოთახისკენ. რა უნდა მექნა დავურეკე ჩემს ცოლს შევატყობინე ამბავი, იმას გული დაწყდა მარა არაფერი არ უეჭვია. და შევედი ჩემს ოთახში, სადაც ეს გოგო იწვა უკვე თავისთვის და სქროლავდა. რაღაცნაირად მორცხვად მიყურებდა და ბევრსაც არ ვლაპარაკობდით, მეც გვერძე მივუწექი და სქროლვა დავიწყე, არ გასულა 10 წუთი და უკვე გვერდითა ოთახიდან ისმის კვნესის ხმა. თან განწირული კვნესის ხმა. ეს ჩემი მეგობარი აპობს და აპობს თავის შეყვარებულს უმოწყალოდ. ერთმანეთს დარცხვენილად გადავხედეთ რამდენიმე წამით მე წამოვდექი უცბათ და აივანზე გავედი სიგარეტს გავუკიდე. თვითონაც ადგა პირსაცოხი აიღო და აშკარად საბანაოდ შევიდა. ოღონდ კარი ნახევრად ღია დატოვა. რო მომდომებოდა შიგნითაც ჩვეულებრივად დავინახავდი მაგრამ თავს ვიკავებდი, მაგრამ ეშმაკი მეთამაშებოდა. ასე აივანზე დგომით ისე ვიყავი უკვე ახურებული სიცივესაც ვერ ვგრძნობდი და ვერც დროს, თან ეს კვნესის ხმაც არ ჩერდებოდა და მაგიჟებდა უფრო. უეცრად შეწყდა წყლის ხმა და რამდენიმე წუთში გამოდის ეს გოგო სრულიად შიშველი, ჩუსტებიც კი არ აცვია ფეხზე. გავგიჟდი მეთქი რას აკეთებს, ზედ არ მიყურებს, მინდოდა შევტრიალებულიყავი და არ მეყურებინა მარა ვერ შევძელი. გამაგიჟა მისმა პატარა მკერდმა, მაგრამ საოცრად დიდმა მუქმა და გრძელმა ძუძუსთავებმა, ქვემოთ კი მუტელი დაფარული ქონდა ძალიან დიდი თმებით სულ თმებში ქონდა დაკარგული. გავგიჟდი ისე მომეწონა, ასე წყნარად მივიდა საწოლთან ამოიცვა ტრუსიკი და ძალიან მოკლე საღამური გადაიცვა და ჩაწვა საწოლში. შიგნით არ შევდიოდი ვიცოდი რომ თავს ვერ გავაკონტროლებდი და სანამ კვნესის ხმა არ შეწყდა მაქამდე არ ჩავწექი საწოლში, რაღაცნაირად ის ღამე გადავაგორე და დავიძინე. მეორე დღემაც მდორედ ჩაიარა ისევ რაღაც ადგილები ვანახე, მაგრამ სოფლიდან ისევ ვერ გავდიოდით და ისევ გვიწევდა ღამის გათენება ჩემს სახლში. შეშა შემოგვაკლდა და დავჩეხე რა დროსაც მხარი დამეჭირა და მაწუხებდა ყრუდ. ეს ამბავი ჩემს გოგოს არ გამოპარვია. ღამით ავედი წყალი გადავივლე და საწოლზე ჩამოვჯექი ჩემით ვიმასაჟებდი მხარს. მანაც გადაივლო წყალი და გამოვიდა ისევ შიშველი, მაგრამ ამჯერად ტრუსიკიც არ ჩაუცვამს. მხოლოდ საღამური გადაიცვა, მოვიდა ჩემთან უკნიდან მომადგა და მითხრა შემიძლია დაგეხმარო, ჩუმად ჩამჩურჩულა ყურში. რაღაც ზეთი დაისხა ხელზე და დაიწყო მხრის დამასაჟება. ამასობაში გვერძე ოთახში ისევ კვნესა ატყდა. ეს კი ძალიან კარგად მიმასაჟებდა მხარს. თავს ვეღარ ვიკავებდი და საშინლად ამიდგა. ეს არ გამოპარვია და ყლეზე წამავლო ხელი და ყურში ჩამჩურჩულა - გთხოვ.. და მეტი არაფერი უთქვამს. ამის მერე ის მახსოვს რომ გონება დამებინდა. მოვტრიალდი და ტუჩებში ვეცი. მანაც ამოიოხრა შვებით და გადაწვა. საკმაოდ მაღალივარ ის კი საკმაოდ დაბალი და თითქოს სათამაშოს ვუპირებდი ტყვნას. ცხოველივით დავაგდე საწოლზე ეს ზეთი ავიღე ყლეზე დავისხი და მის თმიან მუტელში შევდე, საკმაოდ ბევრი ზეთი მესხა, მაგრამ ძალიან გამიჭირდა შესვლა, მიუხედავად იმისა, რომ ისიც ძაან სველი იყო. შევედი და ისეთი მოჭერა ქონდა არსად არ მქონდა ასეთი რამ, თითქოს ვიღაც ხელით მთელი ძალით რო გიჭერს. ვხვდებოდი რომ ეგრევე ვათავებდი და დავიწყე ძალიან ძლიერი ბიძგებით მისი გაპობა და სადღაც 10 წამში ღრიალით შევასხი შიგნით. კივილი ატეხა ისე ვჟიმე ისე 10 წამი. გამოვიღე და ეგრევე დაბლა ჩავედი მისი მუტლის წოვა დავიწყე. ისევ ამოვიღე მერე და ვთხარე. გაგიჟებით ვტყნავდი და ისევ შიგნით შევასხი. მერე გამოვიღე და სახესთან მივუტანე მოწოვე თქო. თავიდან უარზე იყო მარა მაინც ვთხარე პირში. ასე ვაწოვე ცოტახანს და რაკამ დავაყენე და ბევრი მოფერების გარეშე ვთხარე. მენჯებზე დავიჭირე და უმოწყალო ტყვნა დავუწყე. ვგრძნობდი რომ ვერ მიძლებდა და გადახტომა უნდოდა ყლიდან მაგრამ უფლებას არ ვაძლებდი. იმხელაზე კვნესოდა მეშინოდა მეზობლებს არ გაეგოთ, მაგრამ მეკიდა უკვე. უმოწყალოდ ვტყნავდი მესამედაც მალვე გავუთვე მარა არ გამომიღია ისევ გავაგრძელე რაკამ ტყვნა. ამ დროს კარი გაიღო და მეორე წყვილი შიშვლები გვიყურებდნენ ტაშს გვიკრავდნენ და იცინოდნენ. გაბრაზდი, გამოვიღე ყლე და მათკენ მივედი კარი სახესთან მივუხრე, მეთქი გააჯვით და უკან მივუბრუნდი ჩემს გოგოს რომელიც ცოტა შეშინებული იყო და მეუბნებოდა გთხოვ მეტი აღარ, ნელა გთხოვ მე კიდე ჩავიცინე და ვუთხარი, ხომ ეს გინდოდა? ხოდა ახლა ნუ წუწუნებ. გადავატრიალე გვერძე შევუცურე და გავაგრძელე უმოწყალოდ ტყვნა. ბევრი რომ არ გავაგრძელო, დილის 7 საათამდე ვტყანი, სული ამოვხადე. მომენტები იყო ტიროდა კიოდა, ცოტა შემაშინა მაგან და ამ ჩემს მეგობრათან გავედი მეთქი რახდება თქო და ამან დამაწყნარა, ეს ჩვენს კულტურაში მოსული პონტიაო, ჩვენს ქალების პირიქით ეგ ევასებათო, და ბოლომდე უბერეო. მეც ეგ არ მინდოდა. როდის გავითიშე აღარ მახსოვს. რო მეგონა სული ამოვხადე დილას თვითონ გამაღვიძა კოცნით. მანდაც მივართვი კარგად და გავუთავე მალევე. ამასობაში გზებიც გაიხსნა და წამოვედით ქალაქისკენ. ოთხივე დაქანცულები. მოკლედ 2 კვირა იყვნენ აქ ეს გოგოები და ამოვხადე ამ ჩემს პატარა გოგოს სული ყოველდღე რაღაცას ვიმიზეზებდი რომ მენახა და ვტყნავდი, მაგრამ ყვლაფერს თავისი მინუსი აქვს. ახლა მეუბნება რომ ორსულადაა და არსად წასვლას არ აპირებს. მე კიდე ოჯახი დამენგრევა ასე თუ აბორტზე ვერ დავითანხმე.. არვიცი რა ვქნა.. მირჩიეთ რამე..