ღალატი ზღვაზე

მოგესალმებით! მე ანკა ვარ, 36 წლის, თბილისიდან. მინდა ერთი ძალიან სექსუალური ისტორია გიამბოთ, რომელიც ამ ზაფხულს გადამხდა. ალბათ გრძლად გამომივა მოყოლა, ამიტომ მადლობა წაკითხვისთვის! მყავს ქმარი, რომელთანაც უკვე ძალიან დიდი ხანია ქორწინებაში ვარ და ძალიან გვიყვარს ერთმანეთი. თუმცა, უნდა ვაღიარო, რომ ბოლო რამდენიმე წელია, ჩემი სექსუალური ფანტაზიები ჩვენი საძინებლის ფარგლებს ცდება. მქონდა რამდენიმე შემთხვევაც (ზოგჯერ უვნებელი ფლირტი, რამოდენიმეჯერ კი ცოტა უფრო სერიოზული შეცდომა) სხვა მამაკაცებთან, რაც არასდროს გამინდია ქმრისთვის. კი, ამის გამო თავს ცუდად ვგრძნობ და ძალიან მაწუხებს, მაგრამ ახალგაზრდობიდანვე საშინლად მაღალი სექსუალური მოთხოვნილებები მქონდა და ძნელია, 15-16 წელი ყოველ ღამე ერთ კაცთან დაწვე და სხვა არაფერზე იფიქრო. თანაც ისიც ვიცი, რომ ჩემს ქმარსაც გაურბის თვალი სხვებისკენ. ჯერ არ გამომიჭერია სერიოზულად არაფერში, მაგრამ შემიმჩნევია, მაგალითად, ხარბად რომ უყურებს ქუჩაში მომავალ, გამომწვევად ჩაცმულ, დიდმკერდიან ქალს. მერე როცა ხვდება რომ ვამჩნევ, უცბად სხვაგან გაიხედავს და ვითომც არაფერი მომხდარა. მეც ვუტარებ ასეთ პატარ-პატარა რაღაცებს, მაგრამ თან მეფიქრება, თუ ჩემს გვერდით ყოფნისას ცდილობს თვალი გააპაროს სხვისი ძუძუებისკენ და ტრაკისკენ, მე როცა არ ვახლავარ, მაშინ რაებს აკეთებს ხოლმე. ნუ, ეს სულ სხვა თემაა და თავის მართლებასავით გამომდის იმის გამო, რაც ეხლა უნდა მოვყვე. წელს რამოდენიმე ახლო მეგობარ გოგონასთან ერთად აჭარის ერთ-ერთ კურორტზე ვიყავი დასასვენებლად. სულ ოთხნი წავედით ერთად და ერთ სასტუმროში ავიღეთ ორი ორკაციანი ნომერი. ამ ოთხიდან სამნი დაოჯახებულები ვართ, ერთი კი, 32 წლის ლანა, არც გათხოვილია და არც შეყვარებული ყავს. მე და ლანა ერთ ოთახში ვრჩებოდით. ჩვენ სამს დასვენება ქმრებმა დაგვიფინანსეს, ასე ვთქვათ გამოგვიშვეს გასართობად გოგოები. ვხუმრობდით, ალბათ გამოგვყარეს ქალები და ეხლა სვამენ და ათას სისულელეს აკეთებენ თქო. თუმცა, ჩვენ სულ არ გვაწუხებდა ქმრების თბილისში დარჩენა, პირიქით, ჩვენ გემოზე გავერთობოდით და კარგ დროს გავატარებდით. ყოველ დღე ზღვაზე საათობით გავდიოდით, მზეს ვეფიცხებოდით, თავმოწონებით გამოვფენდით ჩვენს ლამაზ სხეულებს ყველას დასანახად. ერთმანეთს როცა მზის დამცავ კრემს ვუსვამდით, ხშირად ვამჩნევდით კაცების მზერას და ეს კი არ გვაწუხებდა, პირიქით, გვაგულიანებდა. ხშირად ცდილობდნენ კაცები მოსვლას და ჩვენთან ფლირტის გაბმას, მაგრამ რახან ჩვენ სამს ქმრები გვყავდა, ერთმანეთის რიდით მაინც თავშეკავებულად ვიყავით. ვინ იცის, იქნებ ცალ-ცალკე უფრო არ მოგვრიდებოდა. აი ლანა კი არ ერიდებოდა ბიჭებს. და არც უნდა მორიდებოდა. ის ძალიან ჭკვიანი, თავდაჯერებული, თავისუფალი და ლამაზი გოგონაა, თანაც ვიცი, რომ თეორიულად არ იტყოდა უარს ურთიერთობაზე. ისიც კი ვუთხარი, ღამე თუ დაგჭირდა, მე გავალ ოთახიდან და დაგტოვებ თქო, რაზეც სიცილით მიპასუხა, ვნახოთ ვნახოთო. ერთხელ, როცა ჩვენგან ცოტა მოშორებით, სანაპიროს ბარში კოქტეილის საყიდლად იყო გასული, ვაკვირდებოდი - ვხედავდი, რომ ვიღაც ბიჭს ელაპარაკებოდა, მან კი ცოტა ხანში ხელი ზურგზე შეახო, ქვემოთ ჩამოაცურა ნელ-ნელა, მერე კი ლანას ტრაკზე მოეფერა. ლანას ეგონა, ჩვენ სამიდან არავინ დაინახავდა, მაგრამ მე ჩუმად ვუყურებდი. ეს რომ დავინახე, გავიფიქრე, აუ რას აკეთებს ეს ბიჭი ორი წუთია რაც გაიცნო და ელაპარაკება თქო, ეხლა უეჭველი გააშვებინებს ხელს ლანა და გამობრუნდება მეთქი, ვიფიქრე. მაგრამ ასე საერთოდაც არ მოხდა - ლანა ისე შესციცინებდა და უღიმოდა თვალებში, ვითომც არაფერი. ბიჭმა კიდევ ერთხელ ამოუსვა ხელი ტრაკზე, მერე კი როგორც იქნა იყიდა ლანამ თავისი სასმელი და ისევ ჩვენკენ გამოემართა. რა თქმა უნდა, მისთვის ამაზე არაფერი მითქვამს. ისე კი მომეწონა ის გრძნობა, რაც ჩემი მეგობრის ასეთი ქცევის დანახვისას დამეუფლა. რატომღაც მეც აღვიგზენი, თითქოს მეც ჩართული ვიყავი ამ ყველაფერში. მოკლედ, ლანასთან ასეთი ეპიზოდები არაერთხელ დაფიქსირდა. ერთ დღესაც, როცა ოთხივენი ზღვის სანაპიროზე ვიწექით, ისევ ვიღაც სხვა ბიჭი მოგვაშტერდა. მე ისევ ჩავთვალე, რომ ლანას გამო გვიყურებს თქო და ვანიშნე მას, ნახე ვიღაცას აშკარად რაღაცის თქმა უნდა მეთქი. ლანამ გახედა ბიჭს, რომელიც ალბათ ათი-თხუთმეტი მეტრის დაშორებით იწვა თავის შეზლონგზე და გაუღიმა. საკმაოდ სიმპათიური ბიჭი ჩანდა, ალბათ ჩემზე ერთი ათი წლით უმცროსი, მაგრამ ლანას შეეფერებოდა. როცა დაინახა რომ ჩვენც შევამჩნიეთ, ბიჭმა, მართლაც, ლანას ანიშნა ხელით, ჩემთან მოდი ერთი წუთიო. კი ვიფიქრე, ეს რა უხეირო მცდელობაა, თვითონ მოვიდეს, ვის გაუგია ესე თქო, მაგრამ ლანას საერთოდ არ მოერიდა, ადგა, გაკუნტრუშდა და შეზლონგზე ჩამოუსკუპდა ლამაზ ბიჭს. ჩვენ სამნი ვღადაობდით, ერთი ამ უსირცხვილოს შეხედეო. მეორემ მითხრა, კაი, აცალე გოგოს გართობაო. მოკლედ, ასე სიცილ-ხითხითით ვუყურებდით, როგორ ეუბნებოდა ჩუმად ის ბიჭი ლანას რაღაცებს. ერთ ხუთ წუთში ლანაც დაგვიბრუნდა თავის შეზლონგზე და ჩვენც, რა თქმა უნდა, ცნობისმოყვარეები, ვეცით ეგრევე - ჰა, რა ქენი, შეუთანხმდი შეხვეზრაზეო, ვკითხეთ. მერე კი ლანამ ძალიან უცნაური რაღაც მითხრა - გოგო, ანკა, შენზე მეკითხებოდა ის ბიჭიო. ვერ გაბედა რომ შენთან მოსულიყო და მე მთხოვა რომ გამაცანიო. მე ამ სიტყვების გაგონებაზე გამაკანკალა და სულ გავწითლდი. მერე ხო უთხარი რომ ქმარი მყავს და ამდენს რაღას ლაპარაკობდით მეთქი? გოგო კი ეგრევე ეგ ვუთხარი მარა მაინც არ გაჩერდაო. ეგრე ამბობს გავგიჟდი რომ დავინახე და უეჭველი უნდა გამაცნოო. მე უარი ვუთხარი რა თქმა უნდაო, ბოლოს თქვა. დანარჩრნი ორი დაქალიც განცვიფრებული დარჩა, მაგრამ ბოლოს გაეცინათ და მოკლედ, ყველამ ხუმრობაში გავატარეთ ეს ყველაფერი. მე კი ამ დროს გულში ათასი რამ მიტრიალებდა - პირველი რაც ვიგრძენი, იყო სექსუალურობა. ანუ, ამ ოთხ ახალგაზრდა ქალში, ვიღაცას მე ისე მოვეწონე, რომ ის ფაქტიც არ აკავებს, გათხოვილი რომ ვარ. იმ მომენტში ჩემი ქმარი სულ დამავიწყდა. უფრო სწორად, ისიც კი გავიფიქრე, რატომ მყავს მეთქი - ის იმ დღეს მხოლოდ დაბრკოლებას წარმოადგენდა. არ ვიცი რატომ აღმაგზნო ასე ძალიან უცხო ბიჭის ვნებამ ჩემს მიმართ. მგონი იმანაც იმოქმედა, ჩემი მეგობრის გავლით რომ უნდოდა ჩემთან მოღწევა. რაღაცნაირი თანაგრძნობა დამეუფლა და მინდოდა მასთან დალაპარაკება მაინც. რა თქმა უნდა, იმ მომენტში იმაზე არ მიფიქრია, რომ მასთან სექსი მექნებოდა, ან რამე მსგავსი. და მაინც, გულში გავბრაზდი ლანაზე - რატომ უთხრა რომ გათხოვილი ვარ, ან რატომ უთხრა ყველაფერზე უარი ჩემ მაგივრად. არადა, აბა რა უნდა ექნა? ლანა, რა თქმა უნდა, სწორად მოიქცა, მაგრამ ჩემდაუნებურად მაინც წყენა დამრჩა გულში. მთელი დღე იმის მერე თან აღგზნებული დავდიოდი და თავი უსექსუალურესი მეგონა, თან კი დაუკმაყოფილებელი და გაბრაზებული. მაგრამ არაფერს ვიმჩნევდი. ბოლოს ის ორი მეგობარი თავის ოთახში ავიდა, მე და ლანა კი ჩვენსაში. სულ იმ ბიჭზე მეფიქრებოდა. ძალიან სიმპათიური იყო, მოგრძო თმით, შავგვრემანი, გამხდარი, მოხდენილი ტანით. მასთან სექსიც კი წარმოვიდგინე, როგორი იქნებოდა. არც მე ვარ ნაკლები, სულ ვვარჯიშობ და სპორტულად ვარ. ტრაკიც ფორმაში მაქვს და მთლიანად ტანიც. ამიტომაც არ მაშორებენ თვალს კაცები, თანაც ზღვაზე, ბიკინიში გამოწყობილს. მოკლედ, ამ ფიქრებში ვიყავი როცა მე და ლანამ ოთახის კარი შევაღეთ. გადავწყვიტე, კიდევ მეკითხა რამე, მაინც კიდევ რეები გითხრა ჩემზე იმ ბიჭმა, ან ეგრე კარგად როდის დამაკვირდა თქო. თუმცა, ამის კითხვა ვერ მოვასწარი - ლანამ ისევ ისეთი რაღაც მითხრა, რამაც კიდევ ერთხელ შემაზანზარა. გოგო, არ გამიბრაზდე, მაგრამ იმ ბიჭს შენი ნომერი მივეციო. მე ყბა ჩამომივარდა და ხმის ამოღება ძლივს მოვახერხე, მარა მერე ბრაზით, ოდნავ მაღალი ტონით ვუპასუხე - ლანა შენ შიგ ხო არ გაქ, რა ნომერი მიეცი? აბა ვუთხარი ქმარი რომ მყავსო? გააფრინე გოგო? ავფორიაქდი და ავღელდი, გავწითლდი. ლანამ მიპასუხა - აუ დაწყნარდი, ნომერი მივეცი უბრალოდ და თუ არაფერი არ გინდა შენით უთხარიო. წეღან არ გითხარი სხვებთან რომ რამე არ ეფიქრათ მაგრამ მე რა ვიცი შენ რა გინდა და როგორ, ხო იცი მე არავის არაფერს ვეტყვიო. მე ვუთხარი რას ქვია არავის არაფერს ეტყვი, ანუ შენ გგონია ქმარს ვუღალატებ მეთქი? ისეთი ბრაზით ველაპარაკებოდი, თითქოს ცოტა ხნის წინ სწორედ იმ ბიჭზე არ მქონოდა ნაფიქრი და არც იმაზე, ნეტა არ ეთქვა ჩემ მაგივრად უარი მეთქი. მოკლედ, ბოლოს ლანამ მომიბოდიშა, შემეშალა, არ უნდა მიმეცა და მაპატიეო. უცხო ზარი თუ შემოგივა სანამ აქ ვართ არ უპასუხო და ეგ იქნებაო, ისედაც სამ დღეში მივდივართო. მეც შევურიგდი და აღარ გაგვიგრძელებია კამათი. საღამო იყო, ძალიან გვიანი არა, მაგრამ უკვე ცოტა ნასვამებიც ვიყავით და ლოგინებში ჩავწექით, აღარ გვქონდა ღამე გასვლის თავი, ესე ვთქვით. ლოგინში ჩაწოლისას ისევ უცნაურმა გრძნობამ შემიპყრო - ისევ იმ ბიჭზე დავიწყე ფიქრი. ძალიან გავხურდი და აღვიგზენი. რა მემართებოდა, არ ვიცოდი. არც კი გამიცნია ის ადამიანი, ახლოდან არც კი მინახავს, ახლა კი მოჩვენებასავით მედგა თვალწინ მისი სხეული გონებაში. თან ჩემი ქმარი მახსენდებოდა. ეს მთლიანი დასვენება მან მიყიდა, მე კი რას ჩავდიოდი. მაგრამ საშინლად მომინდა ის უცხო. ამის აღიარება მიჭირს, მაგრამ რა ვქნა, ახლა ვეღარაფერს ვუშველი. რაც მეტს ვფიქრობდი, მით უფრო ვუყურებდი ჩემი ტელეფონის ეკრანს და უფრო მინდებოდა, უცხო ზარი შემოსულიყო. შეუმჩნევლად, ტელეფონს ხმა და ვიბრაცია გამოვურთე. მინდოდა, თუ დამირეკავდა, ლანას ვერ გაეგო. გვრდზე გავხედე და ტელეფონში ტიკტოკებს სქროლავდა და ეტყობოდა, მალე ჩაეძინებოდა. მე კი ისევ ჩამქრალ ტელეფონს ვაკვირდებოდი იმედიანად, თან გული გამალებით მიცემდა. ჰა ეხლა, სად ხარ, დარეკე ეგრე ძალიან თუ გინდივარ, ეხლა არ დაიხიო უკან, სანამ გადამიფიქებია თქო, გულში ვამბობდი. და უცბად მართლა აინთო ჩემი ტელედონის ეკრანი - და ვიღაცა უცხო ნომრიდან მირეკავდა. მაინც ვერ გავბედე, მეპასუხა. თან ლანაც იქ იყო და მისი საშინლად მრცხვენოდა. ცოტა ხნის წინ ამის გამო ვეჩხუბე და ახლა ვერ დავანახებდი ჩემს სისუსტეს. ამასობაში ტელეფონი ჩაქრა და რეკვა შეწყდა. მისი ნომერი “მისდ ქოლებში” დარჩა. ჩქარა უნდა მემოქმედა, თუ რამე მინდოდა. უცბად ლანასკენ მივტრიალდი და ვუთხარი - აუ მე ცოტა ხანი გავალ აქვე და გავისეირნებ, ჯერ არ მეძინება და თან დღევანდელი ამბების მერე ცოტა სხვა რამეზე უნდა გადავიტანო ყურადღება თქო ვუთხარი. ლანამ რა პრობლემაა, წამო გავიდეთო. მე ვუპასუხე, არა არა იყავი უკვე გახდილი ხარ და შენ ხო გეძინებოდა და თან მარტო მირჩევნია მეთქი. ეს ბოლო ცოტა ცივად ვუთხარი, თითქოს ისევ ვიყავი მასზე გაბრაზებული, არადა გულში ვლოცავდი. ლანამ მითხრა, კაი მიდი გადი და მე ვიქნებიო. უცბად ამოვიცვი შორტებიც და ფეხსაცმელიც და ოთახიდან გამოვედი. სანამ სასტუმროს კარებს გავცდი, ტელეფონი ძლივს ამოვიღე ჯიბიდან. ხელი ისე მიკანკალებდა, კინაღამ გამივარდა. მის ნომერს ვუყურებდი, ძალა მოვიკრიბე, და გადავურეკე. მან მალევე მიპასუხა. ანკა როგორ ხარო. მე რამდენიმე წამი ისე დავრეტიანდი, ხმა ვერ გავეცი. ალო, გესმისო? ჩემი სახელი საიდან იცი მეთქი. შენმა დაქალმა მითხრაო. თქვენ სასტუმროსთან აქვე ვარ ბინაში და მოდი შევხვდეთო. მეც დავთანხმდი. იქაურობას არ ვიცნობდი ამიტომ თვითონ გამოვიდა რომ ბინაში ავეყვანე. ტელეფონი რომ გავთიშე და მას რომ ველოდებოდი, სულ ვკანკალებდი, მაგრამ ვერ ვარჩევდი, შიში იყო, სირცხვილი თუ აღგზნება. ალბათ, ყველა ერთად. ის ხუთ წუთში მოვიდა, მაგრამ ჩემთვის ერთი საათივით იყო. კინაღამ გადავიფიქრე და გამოვბრუნდი. მაგრამ მაინც იქ ვიდექი გაუნძრევლად. და მალე ისიც გავინახე, ჩემკენ მოაბიჯებდა ღიმილით. სანამ მომიახლოვდა, თითიდან ოქროს ბეჭედი მოვიხსენი და შორტის პატარა ჯიბეში ჩავიდე. გამეცნო, ანდრია ერქვა. შეხვედრისას ლოყაზე მაკოცა და ხელი წელზე შემომხვია. არც უკითხავს, რისი გაკეთება მინდოდა, იცოდა უკვე რის გამოც ვხვდებოდით. ეს ორივემ კარგად ვიცოდით, და მის ბინაშიც მალევე აღმოვჩნდი. ბოდიში, მომერიდა პლიაჟზე შენთან მოსვლა პირდაპირო. შენნაირი ლამაზი ქალი, ხო ხვდები, რა ეფექტიც გაქვსო. მე არ მაინტერესებდა, მართლა ასე ფიქრობდა თუ უბრალოდ იმ ღამეს ჩემი შებმა უნდოდა, ყვრლაფერზე მივყვებოდი. გავაფრთხილე, რომ ორ დღეში ვტოვებდი იქაურობას და აღარასდროს უნდა დამკონტაქტებოდა. მეც ეგრე მაწყობსო, მითხრა, და გათამამებული უფრო მომიახლოვდა. ხელები ისევ წელზე შემომხვია და ამჯერად ტუჩებზე მაკოცა. მისი სველი ენა მალევე ვიგრძენი როგორ ნაზად მეხებოდა ტუჩებზე, და მერე პირშიც შემომისრიალა. არც მე ვაკლებდი. კოცნას კოცნით ვპასუხობდი და მის ენას ჩემსას ვახვედრებდი. შეჯვარებისას რომ გველები იკლაკნებიან ერთმანეთში, მაგას გავდა ეს ყველაფერი, ისე გავეშებულად ვუსრიალებით ერთმანეთს ენებს პირში. ფეხებს შორის სულ ჩავსველდი, ძუძუსთავებიც გამიმაგრდა და მისი ამდგარი ყლეც ვიგრძენი როგორ მომაბჯინა. ქამრის შეხსნის ხმაც გავიგე - მეტალის საკეტი როგორ გაჩხაკუნდა ქვემოთ და როგორ ჩაიყო ხელი შარვლის ჩასაწევად, და მივხვდი, რომ უკვე ამოიღო ყლე. ხელი ჩავყავი და მოვუსინჯე, თითები შემოვარტყე მის ამდგარს და დაზელვა დავუწყე. უკვე ქვასავით ჰქონდა გამაგრებული. მან ხელები მომხვია და ტრაკში ჩამავლო თითები. შორტის ღილი ოსტატურად გამიხსნა და მეც ჩამხადა. მაისურიც ისე გადამაძრო, ვერც გავიგე, ზასაობაში გართულმა. მოკლედ, ორივე გავშიშვლდით. სულ უფრო და უფრო უხეშად მექცეოდა და მეც მომწონდა მისი სიმკაცრე, ხელების ფათური, აღვირახსნილობა და თავხედობა. სრულიად მივენდე და გადავწყვიტე, უკან საერთოდ არ დამეხია. თან ვერ ვიჯერებდი, 25 წლის ბიჭს ასეთ რამეებს რომ ვაბედინებდი გათხოვილ ქალთან. მიუხედავად იმისა, რომ საკმაოდ მაღალი ვარ და მკვრივი, ნავარჯიშები ტანი მაქვს, ანდრიამ ძალიან ადვილად ამიყვანა ხელში, საძინებელში შეირბინა და პირდაპირ ლოგინზე დამაგდო, გვერდით უჯრიდან პრეზერვატივი ამოიღო, მერე ისევ მომვარდა, ფეხები უხეშად გადამაშლევინა და პირით ჩემს მუტელს დაეწაფა. გამალებით დამიწყო წოვა, დამშეულ ძაღლს გავდა, ენას და ტუჩებს არ აჩერებდა. ცდილობდა მთლიანად ჩაედო პირში, მერე კი ბრტყელი ენა მთელ სიგრძეზე აესვა, და ასე შემდეგ. მე თვალებდახუჭული ვკვნესოდი და მის თმებში მქონდა ხელი ჩაბღაუჭებული. მან კოჭებში ჩამავლო ხელები უხეშად და ფეხებს ბოლომდე მაშლევინებდა, რომ ჩემი სველი მუტლით ადვილად ჩაეტკბარუნებინა პირი ბოლომდე. ასე გამათავებინა და ამიცახცახა ბაყვები. ამასობაში ყლეზე პრეზერვატივის წამოცმაც მოესწრო, და უცბად პირი მოაშორა მუტელს, ზემოთ ამოხტა, ფეხებს შორის ჩამიხტა და მთელი ძალით შემისრიალა, თან ჩემი მუტლიანი პირით მე ჩამზასა. მე თვალები ისე გადავატრიალე, მეგონა გონებას ვკარგავდი. ისეთი ტყვნა დამიწყო, ან მართლა მთელი დღე ჩემზე ქონდა ნაფიქრი და ამდგარი, ან თვეები არ ქონდა ყლე არსად შეყოფილი. თუმცა, ისეთი საოცარი ბიჭია, ეჭვი მეპარება, ცოტას ტყნაურობდეს. ყლეც დიდი ჰქონდა. ყოველ შემოდებაზე მეგონა შიგნეულობას გამომაცლიდა. უმაგრესად, დაუნდობლად მტყნავდა და თან ხელებსაც ვერ აჩერებდა - ხან ჩემი მაჯები ეჭირა და ლოგინზე მაბჯენდა, ხან ძუძუებს მისრესდა, ხან ყელში წამიჭერდა. ერთი ორჯერ სახეშიც გამილაწუნა ხელი, ხვდებოდა, როგორ აღმაგზნებდა ეს ცხოველური ტყნაური. არ ჩერდებოდა, ტემპსაც არ აგდებდა, დაგეშილი მიდებდა და მიდებდა, მეგონა მუტელზე ცეცხლი წამეკიდებოდა. მერე ისევ ფეხებში მწვდა და ბოლომდე გადამიწია, ყურებთან მომიტანა ჩემივე ფეხები და ასე ორად მოკეცილს მხმარობდა. ყველა შედებაზე მისი ყვერები მეხეთქებოდა ტრაკზე. გაგიჟებულმა, მეც ყელში წავუჭირე ხელები, ფრჩხილებიც ჩავარჭე და დავკაწრე. ამან კიდე უფრო გადარია, სახეში მაგრა გამილაწუნა, სულ დავრეტიანდი და ამიხურდა მთელი სხეული. ჩემი სახე სულ ვიბრირებდა. არ ვიცი რამდენი წუთი მხმარობდა ასე გამალებით, მაგრამ არ მინდოდა, დამთავრებულიყო. იმ მომენტში ყველა და ყველაფერი დამავიწყდა, მარტო მუტელი ვიყავი, სატყნავი მუტელი, რომელიც ყლისთვის იყო შექმნილი, და იმას ვიღებდი, რასაც ვიმსახურებდი. ბოლოს გული იჯერა, ორგაზმს მიუახლოვდა, და უცბად ყლე გამოიღო. თვალის დახამხამებაში უცბად კიდევ უფრო ზემოთ ამოხტა, ერთი ხელის მოსმით პრეზერვატივი მოიძრო, და უზარმაზარი, გავარვარებული, მუტელში ნასრიალები ცხელი ყლე პირში ჩამთხარა ზემოდან. მთელი მისი ტანის სიმძიმე თან დააყოლა. ამას არ ველოდი და თვალები დავაჭყიტე, იმხელა ყლემ პირი რომ ამომივსო. დახველება მინდოდა, მაგრამ ვერ ამოვახველე. ვეღარ ვსუნთქავდი. ანდრიამ ორი-სამი ბიძგიც მომცა პირში, და მერე გათავება დაიწყო. ყლე ერთ ადგილას გააქვავა. ყვერები ნიკაპზე მეწყო. შიგ ყელში ჩამათესლა ყლის ამოუღებლად და სანამ ბოლო წვეთი არ გადმოღვარა, იქამდე არ მომცა საშუალება, ავმდგარიყავი. ბოლოს და ბოლოს, როცა ყლე პირიდან გამომიღო, ხველა ხველით გადმოვვარდი ძირს, იატაკზე, ძლივს ამოცისუნთქე და სული მოვითქვი. ალბათ, აღი წუთი ორივენი უსიტყვოდ ვეყარეთ ძირს და ჩქარა ვსუნთქავდით. ასე ლაზათიანად მოტყნული არ ვიცი, ოდესმე თუ ვყოფილვარ. მერე ლანამ დამირეკა, აინტერესებდა, ნაწყენი ხომ არ ვიყავი. მისმა ზარმა ცოტა რეალობას დამაბრუნა. ანდრიას მალე დავემშვიდობე და სასტუმროში მივბრუნდი, ვინმეს რამე რომ არ ეფიქრა. ანდრიას მეორე დღესაც შევხვდი ჩუმად, და ისევ ვიტყნაურეთ. თუ გაინტერესებთ, ამ დღეზეც მოვყვები. ეს ორი დღე ჩემთვის დაუვუწყარი იყო და არავინ იცის ამის შესახებ. სახელებიც შეცვლილია ისტორიაში, რა თქმა უნდა. და კი, რაღაც მომენტებში ვნანობ, როცა ჩემს ქმარს ვუყურებ და ვიცი, რომ მან არაფერი იცის და მისი ფულით დასასვენებლად წასულმა სხვასთან ვიტყნაურე, მაგრამ ამავდროულად, უკან რომ დავბრუნდე დროში, დარწმუნებული ვარ, ისევ ასე მოვიქცეოდი, მითუმეტეს ახლა, როცა ანდრიას ყლე უკვე გასინჯული მაქვს და ვიცი, როგორი დაუვიწყარიც იყო მასთან სექსი.